ID: 82328
Advertentie ID: #84248 is toegevoegd aan uw verlanglijst.
Omschrijving
Borne: Van Nazareth tot Nazareth.
Religieus erfgoed in Borne.
Door Jaap Grootenboer.
Uitgave: Smit, 2009.
Softcover, 128 pagina's.
Formaat: 16,5 x 24,1 cm.
Gewicht: 349 gram.
Het boek is in vrijwel nieuwstaat.
Zie ook andere advertenties van Drienerwolde Shop.
315db
Een serie van 16 artikelen in De Bornsche Courant door historicus Jaap Grootenboer was zeer succesvol. Vandaar dat de artikelen zijn gebundeld in dit boek.
Het jaar 2008, waarin het eerste artikel verscheen, was het Jaar van het Religieus Erfgoed. In het akder daarvan zijn door de auteur de cultuurhistorische componenten van de geschiedenis van de Bronse kerkgebouwen belicht.
In het land verdwijnen door de sterk wijzigende positie van de kerken veel gebouwen en torens uit het stads- en dorpsgezicht.
In Borne gelukkig is dat tot nu toe alleen met de Gereformeerde kerk het geval, een gevolg van een relatief betere oorzaak, namelijk het samengaan van twee kerkgenootschappen.
De gebouwen zijn dus de basis van de beschrijving, maar Grootenboer zou Grootenboer niet zijn, als daarbij ook de mensen rondom de gebouwen geen aandacht krijgen. Hun drijfveren, formuleringen, deugden en kleine ondeugden verhaalt hij op zijn eigen wijze.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Jaren geleden zat ik in de laatste trein naar Borne. De conducteur, kennelijk een streekgenoot, noemde de namen van de haltes op. Almelooo, Almelooo-de Riet, Nazareth ... Enkele passagiers glimlachten, waaronder ikzelf. De overigen keken niet-begrijpend.
Nazareth is een oude bijnaam voor Borne, zoals Mokum voor Amsterdam. Volgens Jaap Grootenboer, auteur van Van Nazareth tot Nazareth, heeft de bijnaam niets te maken met de Joodse gemeenschap in Borne, of met de Joodse eigenaren van de textielfabriek Spanjaard, waar half Borne werkte, en waarvan één der directeuren de bijnaam God van Borne had. De bijnaam zou te maken hebben met de slechte naam die Borne vroeger had en de bijbelspreuk 'Kan uit Nazareth iets goeds voortkomen?'
Het boek begint met een inleiding over het komen en gaan van godsdiensten in de loop der eeuwen, voor een leek als ik een verhelderend verhaal.
Er bestaan veel publicaties over kerkgebouwen, vaak met gedetailleerde beschrijvingen van bouwfases etc. Interessant voor de ingewijden, voor een klein publiek dus.
Jaap Grootenboer overlaadt de lezer niet met allerlei feitjes, maar plaatst de kerkelijke geschiedenis in de bredere context van de algemene geschiedenis. Hij gaat ook in op wat er speelde in de Bornse gemeenschap en wie er bij betrokken waren en hij beschrijft ook welke invloeden, vooral van buitenaf, hebben geleid tot negen kerkgenootschappen en drie kloostergemeenschappen in Borne. Door veel archiefonderzoek is het hem gelukt informatie over architecten en vergeten namen van makers van kunstvoorwerpen uit de kerkgebouwen te achterhalen.
Als inwoner van Borne weet ik nu, na het lezen van dit boek, veel meer over de diverse kerkgebouwen, die ik alleen maar van de buitenkant kende.
Religieus erfgoed in Borne.
Door Jaap Grootenboer.
Uitgave: Smit, 2009.
Softcover, 128 pagina's.
Formaat: 16,5 x 24,1 cm.
Gewicht: 349 gram.
Het boek is in vrijwel nieuwstaat.
Zie ook andere advertenties van Drienerwolde Shop.
315db
Een serie van 16 artikelen in De Bornsche Courant door historicus Jaap Grootenboer was zeer succesvol. Vandaar dat de artikelen zijn gebundeld in dit boek.
Het jaar 2008, waarin het eerste artikel verscheen, was het Jaar van het Religieus Erfgoed. In het akder daarvan zijn door de auteur de cultuurhistorische componenten van de geschiedenis van de Bronse kerkgebouwen belicht.
In het land verdwijnen door de sterk wijzigende positie van de kerken veel gebouwen en torens uit het stads- en dorpsgezicht.
In Borne gelukkig is dat tot nu toe alleen met de Gereformeerde kerk het geval, een gevolg van een relatief betere oorzaak, namelijk het samengaan van twee kerkgenootschappen.
De gebouwen zijn dus de basis van de beschrijving, maar Grootenboer zou Grootenboer niet zijn, als daarbij ook de mensen rondom de gebouwen geen aandacht krijgen. Hun drijfveren, formuleringen, deugden en kleine ondeugden verhaalt hij op zijn eigen wijze.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Jaren geleden zat ik in de laatste trein naar Borne. De conducteur, kennelijk een streekgenoot, noemde de namen van de haltes op. Almelooo, Almelooo-de Riet, Nazareth ... Enkele passagiers glimlachten, waaronder ikzelf. De overigen keken niet-begrijpend.
Nazareth is een oude bijnaam voor Borne, zoals Mokum voor Amsterdam. Volgens Jaap Grootenboer, auteur van Van Nazareth tot Nazareth, heeft de bijnaam niets te maken met de Joodse gemeenschap in Borne, of met de Joodse eigenaren van de textielfabriek Spanjaard, waar half Borne werkte, en waarvan één der directeuren de bijnaam God van Borne had. De bijnaam zou te maken hebben met de slechte naam die Borne vroeger had en de bijbelspreuk 'Kan uit Nazareth iets goeds voortkomen?'
Het boek begint met een inleiding over het komen en gaan van godsdiensten in de loop der eeuwen, voor een leek als ik een verhelderend verhaal.
Er bestaan veel publicaties over kerkgebouwen, vaak met gedetailleerde beschrijvingen van bouwfases etc. Interessant voor de ingewijden, voor een klein publiek dus.
Jaap Grootenboer overlaadt de lezer niet met allerlei feitjes, maar plaatst de kerkelijke geschiedenis in de bredere context van de algemene geschiedenis. Hij gaat ook in op wat er speelde in de Bornse gemeenschap en wie er bij betrokken waren en hij beschrijft ook welke invloeden, vooral van buitenaf, hebben geleid tot negen kerkgenootschappen en drie kloostergemeenschappen in Borne. Door veel archiefonderzoek is het hem gelukt informatie over architecten en vergeten namen van makers van kunstvoorwerpen uit de kerkgebouwen te achterhalen.
Als inwoner van Borne weet ik nu, na het lezen van dit boek, veel meer over de diverse kerkgebouwen, die ik alleen maar van de buitenkant kende.